I dedicated my hundredth work to my family (to Evdokia, Ioanna, George and me) 

Το εκατοστό μου έργο το αφιέρωσα στην οικογένειά μου (στην Ευδοκία, στην Ιωάννα, στον Γιώργο και σε μένα) 

Flames- Φλόγες


Τhis work steps on the phrase «From a powerful, internal, conflict-fight we always win…” 

The conflict is captured with two faces at the base of the shadow. A good face, bottom right (No. 1), and a bad face, bottom left (No. 2). The power of the conflict is reflected in the fire (No. 3). This conflict must burn … that is why the work was named «Flames». So, whether we lose from this conflict, or we win, we always win … That is why a winged Victory emerges through the flames (No. 4). 

The work is connected to the rest of the unit (Mind Caves) through this fight that we must give in order to ascend (ascent) and get out of the cave. There is also a reference to Plato’s dialectic (we reach the Truth – Light through conflicts). 


Στο έργο αυτό υπάρχει η φράση «Από μια δυνατή, εσωτερική, σύγκρουση πάντα κερδίζουμε…” 

Η σύγκρουση αποτυπώνεται με δύο πρόσωπα στη βάση της σκιάς. Ένα καλό πρόσωπο, κάτω δεξιά (Νο 1), κι ένα κακό πρόσωπο, κάτω αριστερά (Νο 2). 

Η δύναμη της σύγκρουσης αποτυπώνεται με τη φωτιά (Νο 3). Πρέπει να είναι φλογερή αυτή η σύγκρουση, να καίει… γι’ αυτό και το έργο ονομάστηκε «Φλόγες». Είτε λοιπόν, χάσουμε από αυτή τη σύγκρουση, είτε κερδίσουμε, πάντα κερδίζουμε… Γι ‘αυτό μέσα από τις φλόγες αναδύεται μια φτερωτή Νίκη (Νο 4). 

Το έργο συνδέεται με την υπόλοιπη ενότητα (Σπήλαια του Μυαλού) μέσω της πάλης αυτής που πρέπει να δώσουμε ώστε να ανέλθουμε (ανάβαση) και να βγούμε από το σπήλαιο. 

Γίνεται και μια αναφορά στη διαλεκτική του Πλάτωνα (φτάνουμε στην Αλήθεια – Φως μέσα από συγκρούσεις). 

White Dress – Λευκό Φόρεμα

White Dress 

In a white background, 

a white object, 

stops the white light 

and creates a black shadow. 

Some white rubbish, 

made a white dress 

looking for a body… 

Detail needs light… 

Λευκό Φόρεμα 

Σε λευκό φόντο, 

ένα λευκό αντικείμενο, 

σταματάει το λευκό φως 

και δημιουργεί μια μαύρη σκιά. 

Μερικά λευκά σκουπίδια, 

φτιάξαν φόρεμα λευκό 

που αναζητά το σώμα… 

Η λεπτομέρεια θέλει φως… 

Romeo and Juliet – Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Romeo and Juliet 

This is a different approaching of a moment from the story of Romeo and Juliet.  

Forget the shadow. See just the sculpture. On the sculpture you can see Romeo, who excists and has gone to Juliet’s garden (you can notice some flowers and various other garden decorations) and he is looking for her. But he is looking for her desperately because it’s the moment of the story that he knows that Juliet is dead. She does not exist, in his mind, as a natural person, but she is only a thought. That’s why Juliet appears only on the shadow. Intangible – immaterial. And, she has this strange shape because in his mind he has begun to disappear (parts of her are missing). 

Juliet looks angry because she is not dead but she took the medicine that makes her look dead and is waiting for him save her… But Romeo has the wrong information. Romeo on the other hand, in the shadows has been made smaller (both in size and age) in order to look young to manage this situation. He feels despair… Like a child … 

Ρωμαίος και Ιουλιέτα 

Πρόκειται για μια διαφορετική προσέγγιση μια στιγμής από την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας.  

Ξεχάστε τη σκιά. Δείτε μόνο το γλυπτό. Στο γλυπτό μπορείτε να δείτε τον Ρωμαίο, ο οποίος είναι υπαρκτός κι έχει πάει στον κήπο της Ιουλιέτας (μπορείτε να παρατηρήσετε κάποια λουλούδια και διάφορα άλλα διακοσμητικά στοιχεία κήπου) και την ψάχνει. Την ψάχνει όμως απεγνωσμένα καθώς είναι η στιγμή της ιστορίας που έχουν πει στον Ρωμαίο πως η Ιουλιέτα έχει πεθάνει. Δεν υπάρχει λοιπόν, στο μυαλό του ως φυσικό πρόσωπο, αλλά μόνο σαν σκέψη. Γι’ αυτό η Ιουλιέτα βγαίνει μονο στη σκιά. Άυλη. Κι έχει αυτή την περίεργη μορφή μιας και στο μυαλό του έχει αρχίσει να χάνεται, λείπουν κομμάτια της.  

Η Ιουλιέτα δείχνει θυμωμένη, αφού δεν έχει πεθάνει αλλά έχει πάρει το φάρμακο που την κάνει να φαίνεται νεκρή και τον περιμένει να πάει να τη σώσει… Αλλά αυτός δεν έχει τη σωστή πληροφορία. Ο Ρωμαίος από την άλλη, στη σκιά έχει κατασκευαστεί μικρότερος (και σε μέγεθος και σε ηλικία) προκειμένου να δείχνει μικρός να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση. Νιώθει απόγνωση… Σαν παιδί… 

Crazy Horses – Παράλογα Άλογα

Crazy Horses  

This project made in 2013 for a contest of ECOELASTIKA. The only rule of the competition was to make something from used tires. It won the first prize.  

My goal was to relate the tire with the subject. The connections of the sculpture (which is a combination of classical sculpture with shadow sculpture) with the shadow are the following: 

  • The evolution of movement and transportation  
  • Wild horses in nature (in the sculpture) and wild horses in a car (in the shade) 
  • We measure the power in cars in horses 
  • Ferrari has the horse brand (it is a shape by a Ferrari) 

Παράλογα Άλογα 

Το έργο αυτό έγινε το 2013 με στόχο να συμμετέχει σε ένα διαγωνισμό της ECOELASTIKA (Πανελλήνιος φορέας διαχείρισης χρησιμοποιημένων ελαστικών). Ο μοναδικός όρος του διαγωνισμού ήταν να κάνει κάποιος κάτι από χρησιμοποιημένα ελαστικά. Πήρε το πρώτο βραβείο. 

Στόχος μου ήταν να συσχετίσω το λάστιχο με το θέμα.  Οι συνδετικοί κρίκοι του γλυπτού (το οποίο είναι συνδυασμός κλασσικού γλυπτού με γλυπτό σκιάς) με τη σκιά είναι οι εξής: 

  • Σκέφτηκα να αποτυπώσω την εξέλιξη της μετακίνησης και της μεταφοράς 
  • Άγρια άλογα στη φύση (στο γλυπτό) και άγρια άλογα σ’ ένα καπό αυτοκινήτου (στη σκιά) 
  • Τη δύναμη στα αυτοκίνητα τη μετράμε σε άλογα 
  • Η Ferrari, καθώς πρόκειται για ένα μοντέλο της, έχει σήμα το άλογο 

Ο τίτλος του έργου είναι ένα λογοπαίγνιο με το οποίο κάνω μια αναφορά στον παραλογισμό της δύναμης που μπορεί να έχει κάποιος στα χέρια του, είτε αυτό είναι ένα τιμόνι αυτοκινήτου είτε εξουσία. 

Salome – Σαλώμη


View of a well shapely female body.  

Locked in a house. 

Prisoner in her soul and body.  

Doomed to be beautiful and attractive.  

Unable to escape.  

But,so powerful to melt the opposite sex.  

Left to a rather false pleasure. 

And John’s head on the plate, fills the gaps of the wild soul… 

Ask something else Salome… 


Άποψη ενός καλλίγραμμου γυναικείου σώματος. 

Κλεισμένο σ’ ένα σπίτι. 

Φυλακισμένο στην ψυχή και το σώμα του. 

Καταδικασμένο να είναι όμορφο κι ελκυστικό. 

Αδύναμο να δραπετεύσει. 

Μα δυνατό για να λιώσει το αντίθετο φύλο. 

Αφημένο σε μια μάλλον ψεύτικη ηδονή. 

Και το κεφάλι του Ιωάννη στο πιάτο, 

καλύπτει τα κενά της άγριας ψυχής… 

Ζήτα κάτι άλλο Σαλώμη… 

Early Circle – Πρώιμος Κύκλος


Early Cycle  

The second work of the «Contrasts» section is the visualization of a poem I wrote when I was a child (2nd Lyceum – 1991-1992). The poem is entitled The Ropes.  

The ropes 

Great is the joy of man 

making a swing 

on two thick ropes 

hanging from a branch of a tree. 

Great is the misfortune of man 

making a swing 

on one thick rope 

hanging from a branch of a tree. 

The work illuminated on one side reveals the shadow of a man swinging while illuminated on the other side the shadow shows a hanged man. To see the second shadow you have to rotate the sculpture 90 degrees. It is worth mentioning at this point that in the shadow of the gallows, under the man there are two flowers coming out of the ground. These flowers were made by mistake. As the silicone I used to place a piece in the project had not yet set, the piece fell off its weight and left two silicone marks on the project auxiliary glass. So I decided to use these marks in the shade and placed two scrolls in order to form the trunk of the flowers. This sculpture, like the whole «Contrasts» section, is made 100% of rubbish, with the exception of the glue (silicone) and the photo of the fetus in the middle of the sculpture.  

In this work, in addition to the contrasts (life and death, joy and misery, one and two) I make a philosophical game in the sense of space-time. How do I play with the four dimensions? The indestructible sculpture has three dimensions (length, width, height) and the perfectly understandable shadow has two dimensions (width, height). So comes a lower information (two dimensions) and makes us understand a higher information (three dimensions). The fourth dimension (time) enters the work in two ways and comes to give us more information. The first way is movement. To go from one state (cradle) to another (hangman), with the movement I have put, a short time passes. So, time has come to work and informs us that these are not two simultaneous situations. The second way in which the dimension of time enters the work is the photography of the fetus. With the fetus I give the concept of pregnancy and birth in the sculpture. The first scene of the swing symbolizes life and the second of the gallows symbolizes death. The order of pregnancy, birth, life and death is a sequel. So I have made time, I place it in space and I make a financial situation of space-time.  

Another level of work is verbal. The title of the project is «Early Cycle». Why; Because the cycle of life, as depicted in the shadows, is closed but before its time. Death is not normal. So the cycle is early. The word «early» refers to time. The «Circle» to space. «Early Cycle» … Spacetime.  

In the same tree, on one side and the other, by the same means, the rope, one rejoices and another is unhappy. The tree and the rope are there. It depends on us how we will use them. 

Πρώιμος Κύκλος 

Το δεύτερο έργο της ενότητας «Αντιθέσεις» είναι η οπτικοποίηση ενός ποιήματος που είχα γράψει όταν ήμουν παιδί (Β’ Λυκείου – 1991-1992). Το ποίημα έχει τίτλο τα σκοινιά. 

Τα σκοινιά 

Μεγάλη η χαρά του ανθρώπου 

που κάνει κούνια 

σε δυο χοντρά σκοινιά 

που κρέμονται απ’ το κλαρί ενός δέντρου. 

Μεγάλη η δυστυχία του ανθρώπου 

που κάνει κούνια 

σε ένα χοντρό σκοινί 

που κρέμεται απ’ το κλαρί ενός δέντρου. 

Το έργο φωτιζόμενο από τη μια πλευρά του φανερώνει τη σκιά ενός ανθρώπου που κάνει κούνια ενώ φωτιζόμενο από την άλλη πλευρά του η σκιά δείχνει έναν κρεμασμένο. Για να δει κανείς τη δεύτερη σκιά πρέπει να περιστρέψει το γλυπτό κατά 90 μοίρες. Αξίζει να αναφερθεί σ’ αυτό το σημείο πως της σκιάς της κρεμάλας, κάτω από τον άνθρωπο υπάρχουν δυο λουλούδια που βγαίνουν από το έδαφος. Τα λουλούδια αυτά έγιναν κατά λάθος. Καθώς η σιλικόνη που χρησιμοποίησα, για να τοποθετήσω ένα κομμάτι στο έργο, δεν είχε στερεωποιηθεί ακόμα, το κομμάτι έπεσε από το βάρος του και άφησε δυο σημάδια σιλικόνης στο βοηθητικό τζάμι του έργου. Αποφάσισα λοιπόν να χρησιμοποιήσω αυτά τα σημάδια στη σκιά και τοποθέτησα δύο μεταλλάκια προκειμένου να αποτελούν τον κορμό των λουλουδιών. Το γλυπτό αυτό, όπως και ολόκληρη η ενότητα «Αντιθέσεις», είναι κατασκευασμένο 100% από σκουπίδια, αν εξαιρέσουμε την κόλλα (σιλικόνη) και τη φωτογραφία του εμβρύου που υπάρχει στη μέση του γλυπτού. 

Στο συγκεκριμένο έργο, εκτός από τις αντιθέσεις (ζωή και θάνατος, χαρά και συτυχία, ένα και δύο) κάνω ένα φιλοσοφικό παιχνίδι με την έννοια του χωροχρόνου. Πώς παίζω με τις τέσσερις διαστάσεις; Το ακατάλυπτο γλυπτό έχει τρεις διαστάσεις (μήκος, πλάτος, ύψος) και η απόλυτα κατανοητή σκιά δύο διαστάσεις (πλάτος, ύψος). Έρχεται λοιπόν, μια κατώτερη πληροφορία (δύο διαστάσεων ) και μας κάνει κατανοητή μια ανώτερη πληροφορία (τριών διαστάσεων). Η τέταρτη διάσταση (χρόνος) μπαίνει στο έργο με δύο τρόπους κι έρχεται να μας δώσει κι άλλες πληροφορίες. Ο πρώτος τρόπος είναι η κίνηση. Για να πάμε από τη μία κατάσταση (κούνια) στην άλλη (κρεμάλα), με την κίνηση που έχω βάλει, περνάει ένα μικρό χρονικό διάστημα. Έχει μπει, λοιπόν, ο χρόνος στο έργο και μας ενημερώνει πως δεν πρόκειται για δύο ταυτόχρονες καταστάσεις. Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο μπαίνει η διάσταση του χρόνου στο έργο είναι η φωτογραφία του εμβρύου. Με το έμβρυο δίνω την έννοια κύησης και της γέννησης στο γλυπτό. Η πρώτη σκηνή της κούνιας συμβολίζει τη ζωή και η δεύτερη της κρεμάλας τον θάνατο. Η σειρά κύηση, γέννηση, ζωή και θάνατος αποτελεί μια χρονική συνέχεια. Έχω φτιάξει λοιπόν το χρόνο, τον τοποθετώ στο χώρο και κάνω μια οικονική κατάσταση χωροχρόνου.  

Ένα άλλο επίπεδο δουλειάς είναι το λεκτικό. Ο τίτλος του έργου είναι «Πρώιμος Κύκλος». Γιατί; Γιατί ο κύκλος της ζωής, όπως απεικονίζεται στις σκιές, έχει κλείσει αλλά πριν την ώρα του. Δεν είναι φυσιολογικός ο θάνατος. Πρώιμος λοιπόν ο κύκλος. Η λέξη «Πρώιμος» αναφέρεται στο χρόνο. Ο «Κύκλος» στο χώρο. «Πρώιμος Κύκλος»… Χωροχρόνος. 

Στο ίδιο δέντρο, από τη μια κι από την άλλη πλευρά του, με το ίδιο μέσο, το σκοινί, κάποιος χάιρεται και κάποιος άλλος δυστυχεί. Το δέντρο και το σκοινί υπάρχουν. Από μας εξαρτάται το πως θα τα χρησιμοποιήσουμε. 

Scream – Κραυγή


This creation was made for the theatrical play «Nansen Passport», of the theatre «East of Nestos». A play based on true stories of people. When I finished reading these stories I wanted scream … And I did it … 


Το έργο αυτό έγινε για την παράσταση “Διαβατήριο Νάνσεν”, της θεατρικής σκηνής “Ανατολικά του Νέστου”. Μια παράσταση βασισμένη σε αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων. Όταν τελείωσα το διάβασμα των ιστοριών αυτών (για να μπω στο νόημα της παράστασης) ήθελα να ουρλιάξω…  Να βγάλω μια κραυγή… Και το ‘κανα… 

In the Box – Εγκιβωτισμός

The shadow of the work falls on my face, so that I do not exclude myself from this trend I am talking about. So you will notice, two little people pulling my lips, to make me smile. Another puts an earring on my nose. One changes the color of my eyes and one combs my eyebrows. They groom me … But in fact they put me in a box … Look at the top left in the shadow. A little man builds me … boxes me … The work refers to the projection, mainly through the internet, of our beautified physical elements, hiding our empty (most of the time) inner world … See selfies and other photographs …

Η σκιά του έργου πέφτει πάνω στο πρόσωπό μου, προκειμένου να μην εξαιρέσω τον εαυτό μου από αυτή την τάση για την οποία μιλάω. Θα παρατηρήσετε λοιπόν, δύο ανθρωπάκια που τραβούν τα χείλη μου, για να χαμογελάσω. Ένα άλλο μου βάζει σκουλαρίκι στη μύτη. Ένα μου αλλάζει το χρώμα των ματιών κι ένα μου χτενίζει τα φρύδια. Με καλλωπίζουν… Στην ουσία όμως με βάζουν σε ένα κουτί… Δείτε πάνω αριστερά στη σκιά. Ένα ανθρωπάκι με χτίζει… με εγκιβωτίζει… Το έργο παραπέμπει στην προβολή, κυρίως μέσω του διαδικτύου, των ωραιοποιημένων σωματικών μας στοιχείων, αποκρύπτοντας τον κενό (τις περισσότερες φορές) εσωτερικό μας κόσμο… Βλέπε selfie και λοιπές φωτογραφίσεις… 

A Cause of War – Αιτία Πολέμου

At first, everyone sees a woman in a landscape. You can imagine that it is located in fields with alder trees and in the background there are trees, mountains and sky. If you think the title of the creation «Cause of War», you will assume that this woman is the Beautiful Helen. In the shadow of the sculpture you can also see the profiles of two kings. On the left, the profile of the «strict» Menelaos and on the right the «playful» Paris. And among them the cause of the war. 

Αρχικά, όλοι βλέπουν μια γυναίκα σ’ ένα τοπίο. Μπορεί κανείς να φανταστεί πως βρίσκεται μέσα σε χωράφια με στάχια και στο βάθος διακρίνονται δέντρα, βουνά και ουρανός. Αν κάποιος σκεφτεί τον τίτλο του έργου “Αιτία πολέμου” θα υποθέσει πως η γυναίκα αυτή είναι η Ωραία Ελένη. Στη σκιά του γλυπτού μπορεί επίσης να διακρίνει κανείς τα προφίλ δύο βασιλιάδων. Αριστερά, το προφίλ του “αυστηρού” Μενέλαου και δεξιά του “παιχνιδιάρη” Πάρη. Κι ανάμεσά τους η αιτία του πολέμου.